موسسه سخنوران ، بنیانگذار آموزش سخنرانی و ارتباط کلامی امروز سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶
رادیو  سخنوران
شبکه سخنوران
پیوند ها
آموزش تکنیک‌های ارتباطی و فن بیان و سخنوری-بخش دوم

آموزش تکنیک‌های ارتباطی و فن بیان و سخنرانی-بخش دوم

. نظم در گفتار

نظم در گفتار، یکی دیگر از جلوه‌های نظم است. انسان منظم، زبانِ کنترل شده و سنجیده دارد و در گفتار خود، حدود را مراعات می‌کند:

چه بگوید، کِی بگوید، چه میزان بگوید و چه‌گونه بگوید و حدّ و حدود را رعایت کند، همه از نشانه‌های انسانِ معتدل و منظم است.

امیر مؤمنان علی(ع) بهترین گفتار را منظّم‌ترین آن می‌داند و می‌فرماید:

«أحسَنُ الکَلامِ مازانَهُ حُسنُ النِظامِ، وَفَهِمَهُ الخاصُّ وَ العامُّ؛

«زیباترین گفتار، آن است که نظم نیکویش آن را زینت بخشیده و خاصّ و عام آن را بفهمند.»

و بدترین گفتار را آن می‌داند که عاری از نظم باشد:

«شَرُّ القَولِ ما نَقَضَ بَعضُهُ بَعضاً؛»

«بدترین گفتار، گفتاری است که برخی از آن با برخی دیگرش ناسازگار باشد.»

 در بارۀ سیرۀ پیامبر(ص) در سخن گفتن می‌خوانیم:

سخنان آن حضرت، همه کوتاه بود. گفتارش به هم پیوند داشت. کلماتش را شمرده بیان می‌کرد... در گفتار، تکرار نداشت و گفتارش روشن بود؛ به گونه‌ای که هر شنونده‌ای آن را می‌فهمید و هنگام سخن گفتن، تبسّم می‌کرد.

از سفارش‌های حضرت رسول(ص) این بود که:

«إذَا حَدَّثتَ القَومَ أن لا تَقبَل عَلی رَجُلٍ واحِدٍ مِن جُلسائک وَلِکن اِجعَل لِکُلٍّ منهُم نَصِیباً؛»

«وقتی با جمعی سخن می‌گویی، در میان آنان به یک فرد معیّن توجّه مکن و لکن برای هرکدام‌شان بهره‌ای قرار ده.»

همچنین، در سیرۀ آن حضرت می‌خوانیم:

حضرت، کلام هیچ‌کس را قطع نمی‌کرد، مگر این که از حد شرعی تجاوز می‌کرد، در آن صورت با نهی یا از جا برخاستن، کلام را قطع می‌کرد.

امیر مؤمنان(ع) نیز سخن بیهوده و سکوت بی‌موقع را نهی فرموده‌است:

«لاَ خیرَ فی الصَّمتِ عَنِ الحُکمِ کَما أنّهُ لاَخیرَ فی القَولِ بالجَهلِ؛»

«خیری نیست در خاموشی از بیان حق، چنانکه خیری نیست در گفتار از روی جهل و نادانی.»

به اندازۀ فهم مردم سخن گفتن نیز یکی از شروط گفتار مفید و منظم است که پیامبر(ص) در باره‌اش می‌فرماید:

«أُمِرنا أن نُکَلِّمُ الناسَ عَلی قَدرِ عُقُولِهِم،»

«به ما امر شده است که با مردم، در حدّ فهم‌شان سخن گوییم.»

دیگر اینکه امام علی(ع) مردم را به سخن گفتن به اندازۀ نیاز فرا می‌خواند:

«لا تَقُل ما لا تَعلَمُ بَل لا تَقُل کُلَّ ما تَعلَمُ؛»

«آن چه را نمی‌دانی مگو، بلکه همۀ آن چه را نیز که می‌دانی، مگو.»

ابراهیم بن عباس می‌گوید:

هرگز ندیدم که حضرت ابوالحسن الرضا، در گفتارش به کسی ستمی کند و بد بگوید و ندیدم سخن کسی را قطع کند، بلکه صبر می‌کرد تا او از سخن گفتن فارغ می‌شد و سپس سخن می‌گفت.

از موضوعاتی که در مبحث «نظم در گفتار» می‌توان مطرح کرد، موضوع ستایش و نکوهش (= مدح و ذمّ) دیگران است. در این باره نیز لازم است انسان حدودی را مراعات کند تا از راه میانه خارج نشود و به گرداب افراط و تفریط در نیفتد. در روایتی از مولای مؤمنان (ع) آمده است:

«الثَّناءُ بِأکثَرَ مِنَ الاِستِحقاقِ مَلَقٌ وَ التَّقصیرُ عَنِ الاِستِحقاقِ عَیٌّ أوحَسَدٌ؛»

«ستایش دیگران، زیادتر از آنچه شایسته است، چاپلوسی است، و کمتر از آنچه سزاوار است، ناتوانی و زبونی و یا ازحسد است.»

آموزش تکنیک‌های ارتباطی و فن بیان و سخنرانی-پیشگفتار

آموزش تکنیک‌های ارتباطی و فن بیان و سخنرانی-بخش اول


 

 

دفتر مرکزی: تهران، میدان ونک،خیابان ملاصدرا،خیا بان شیراز جنوبی،خیابان برزیل غربی،پلاک 136  تلفن:88041297

شعبه کرج:میدان شهدا، خیابان شهید مانی،خیابان فروغی،مجتمع فانوس،طبقه دوم،واحد4   تلفن:32217738

ایمیل :  info@Sokhanvaran.Org

تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به موسسه سخنوران می باشد .        طراحی سایت